Książka ta jest praktycznym przewodnikiem Microsoft Press krok po kroku nauki programowania w języku Visual Basic 2010. Nauczysz się z niej sam tworzyć aplikacje Visual Basic dla systemu Windows i sieci Web, koncentrując się na pojedynczych zagadnieniach i pogłębiając swoją wiedze.

DLA PAŃSTWA DO KOŃCA WRZEŚNIA SPECJALNA PROMOCJA. ZAMAWIAJĄC KSIĄŻKĘ UŻYJCIE  HASŁA: NOVATECH – OTRZYMACIE 5% SPECJALNEGO RABATU.

NOVATECH.com.pl – to adres który warto zapamiętać i często tam zaglądać – polecamy!

Naucz się we własnym tempie, krok po kroku jak tworzyć własne aplikacje w oparciu o język Visual C# 2010 oraz platformę Microsoft .NET Framework 4.0. Jeżeli programowałeś we wcześniejszych wersjach tego języka lub po raz pierwszy chcesz programować w C# – to ta książka MSPress jest właśnie dla Ciebie – musisz ją mieć.

DLA PAŃSTWA DO KOŃCA WRZEŚNIA SPECJALNA PROMOCJA. ZAMAWIAJĄC KSIĄŻKĘ UŻYJCIE  HASŁA: NOVATECH – OTRZYMACIE 5% SPECJALNEGO RABATU.

NOVATECH.com.pl – to adres który warto zapamiętać i często tam zaglądać – polecamy!



To najstarsza i największa księgarnia internetowa z książkami  z dziedziny IT zarówno polskimi jak i anglojęzycznymi.

Powstała dwanaście lat temu (!) jako pierwsza w Polsce sprzedając książki Microsoft® PRESS.

Dziś to już właściwie wszystkie książki IT z Polski – Promise, ReadMe, Helion i z całego świata takich potentatów wydawniczych jak Microsoft® Press, O’Reilly®, Rockynook®, The Pragmatic Bookshelf®, ONE PRESS®.

To książki dla programistów, projektantów, użytkowników różnych systemów operacyjnych, aplikacji i administratorów różnych serwerów.

Począwszy od poziomu „krok po kroku” – dla początkujących a na podręcznikach dla najbardziej zaawansowanych poziomów certyfikacji kończąc. Tu również można kupić najnowsze czytniki e-booków.

Każdy może zapisać się tu na subskrypcje biuletynu z nowościami i być bez przerwy „na bieżąco” co nowego w książkach IT na świecie i korzystać z codziennych promocji, jakie pojawiają się w tym godnym polecenia sklepie internetowym.

Inaczej jest z wtyczkami, takimi właśnie jak Silverlight czy Flash. Twórcy platformy Microsoftu twierdzą, że Internet będzie cały czas się rozwijał i nie będzie czekał na HTML 6. Silverlight ma pomóc w zapełnieniu pewnej luki. Microsoft przypomina również, że Silverlight to nie tylko media strumieniowe, a także platforma dla multimediów, aplikacji i gier, czyli coś, co wykracza daleko poza „kompetencje” HTML 5.

Źródło:Microsoft tłumaczy czemu HTML 5 nie stanowi konkurencji dla platformy Silverlight (CHIP.pl)

Zobacz także:
Silverlight zadziała na iPhone’ie
Microsoft niechętnie patrzy na Google Chrome Frame

• Cele biznesowe
• Sposoby dostępu do danych
• Odporność na błędy
• Skalowalność
• Sposoby diagnozowania i utrzymania

• Web-serwisy oparte o SOAP z precyzyjną definicją w WSDL’u
• Komunikację pomiędzy bazami danych
• Systemy kolejkowe dla wiadomości
• OPC i OPC UA zwłaszcza w celu integracji systemów warstwy biznesowej z produkcję

• Bio interfejsów, w których pewna osoba musi ręcznie pewne czynności wykonać
• Tajnych linków, które zostały wdrożone z nagłej potrzeby, których specyfikacja znana jest tylko wykonawcy, które nie wykorzystują żadnych standardów.
• Plików – w tym momencie już widzę krytyków, którzy opierają całą integracja na wszechmogących plikach, ale ja uważam, że jest to zły sposób. Korzystając z plików trudniej zautomatyzować integrację, trudniej zapewnić odporność na błędy, skalowalność itp… Jeżeli już musimy korzystać z plików, to niech to nie będą pliki typu TXT, HTML, PDF, DOC, one służą prezentacji danych (są zorientowane wizyjnie), takie pliki (dane) trudno jest przetwarzać. Czasami można wykorzystać pliki typu CSV (ang. Comma Separated Values, w których wartości rozdzielone przecinkiem – format przechowywania danych w plikach tekstowych, w których poszczególne wartości oddzielone są od siebie przecinkiem, bądź średnikiem) jednak według mnie jedynym akceptowalnym formatem plikowym jest XML, najlepiej z precyzyjnym schematem (ang. Schema), który definiuje co i jak może być przesyłane. Tutaj warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt, mianowicie nie wyważajmy drzwi, a otwórzmy je! Najprawdopodobniej ktoś inny wymyślił już dobry schemat dla zapisu danych w tych plikach, więc wykorzystajmy to, zwróćmy uwagę na standardy jak ISA 95 i język B2MML (ang. Business To Manufacturing Markup Language).

Zagadnienie szczególnie: Integracja systemów automatyki / systemów produkcji

• Dotrzymanie limitów dla opóźnień czasowych. Każda technologia komunikacyjna posiada techniczne limity przepustowości transferu danych. Im więcej systemów korzysta z danej technologii (medium) komunikacji i im więcej transferują one danych, tym większe będą opóźnienia transmisji danych. Oczywiście poziom dopuszczalnych opóźnień zależy od specyfiki procesu produkcyjnego, ale dla każdego przypadku przekroczenie pewnego poziomu będzie oznaczać degradację funkcji systemu.
• Konieczność korzystania z różnorodnych mediów komunikacyjnych. Ciągły rozwój technologii komunikacyjnych oraz rynku usług telekomunikacyjnych, a w szczególności wycofywanie starych technologii, stanowi poważne zagrożenie dla funkcjonowania systemu w przyszłości, jeśli będzie on nierozerwalnie związany z technologią komunikacyjną. Zatem jedyną skuteczną metodą ochrony systemu jest zapewnienie możliwości zmiany technologii łączności w systemie.
• Konieczność pozyskiwania danych w różnych standardach komunikacyjnych – protokołach. Różne komponenty systemów posługują się różnymi „językami komunikacji”, tzw. protokołami komunikacyjnymi. Aby system umożliwiał dalszą rozbudowę, należy zapewnić możliwość podłączania różnych komponentów i obsługę różnych protokołów komunikacji.
• Jednolity model prezentacji danych. Większość systemów pozyskuje i prezentuje dane wyłącznie na swoje potrzeby. Oznacza to w praktyce potrzebę transferu tych samych danych przez infrastrukturę komunikacyjną tyle razy, ile systemów ich potrzebuje. Zatem cechą efektywnego systemu automatyki jest oddzielenie transferu danych od ich przetwarzania i publikowania pozyskiwanych danych, w jednolity sposób, by mogły być wykorzystane przez różne systemy.

Architektura

• trudnej rozbudowy,
• niskiej wydajności,
• dużych kosztów łączności
• niespójności,
• bałaganu i braku dokumentacji,
• anarchii.

• Wysokie nakłady na wdrożenie totalitarnego super systemu.
• Zastanówmy się czy jesteśmy w stanie utracić dotychczasowe inwestycje, w przypadku chęci wdrożenia nowej funkcjonalności lub w przyszłości w przypadku wycofania super systemu z rynku?
• Monopolizacja roli dostawcy.
• Czy supersystem istnieje?

• Obserwator procesu, na przykład na bazie CommServer
• architektury i platformy typu ESB, czyli Enterprise Service Bus

Autor: Maciej Zbrzezny (http://maciej-progtech.blogspot.com/) 

Nowe wydanie Ubuntu o nazwie kodowej “Maverick Meerkat”, zostało udostępniona do pobrania w wersji beta.

Jak donosi Robbie Williamson z ekipy deweloperów Ubuntu, wydanie kontynuuje tradycję wdrażania do dystrybucji najnowszych technologii Open Source, stawiając przy tym jednocześnie na wysoką jakość i łatwość użytkowania.

Wersja desktopowa doczekała się nowej wersji Gnome – 2.31 – która wprowadza nowe API dla dconf oraz gsettings. Evolution zostało uaktualnione do wersji 2.30.2, dzięki czemu domyślny program pocztowy w nowym Ubuntu działa szybciej niż w poprzedniej wersji (10.4 LTS). Zmieniono domyślny menadżer fotografii – od teraz jest nim Shotwell (wcześniej był to F-Spot). Zaktualizowano również Gwibbera, by obsługiwał ostatnią zmianę w Twitterze, dotyczącą autoryzacji konta użytkownika. Narzędzie Ubuntu Software Center zyskało nowy wygląd.

Więcej informacji na temat zmian można znaleźć na stronie wydania.

Ubuntu 10.10 beta jest już dostępne do pobrania

Źródło: Ubuntu 10.10 beta (OSnews.pl)

• „(…) przymierzam się do rozpoczęcia przygody z C# i technologiami .NET. Obecnie znam w stopniu średnio-zaawansowanym język XXX (…) Czy mógłbyś mi polecić jakieś książki lub artykuły, które pomogłyby mi na starcie?”
• „ (…) Niektórzy mówią, że dość dobrą książką, jeżeli znam C, jest książka XXXX. Może ją miałeś w ręce, co o niej sądzisz?”
• „ (…) Czy znasz jakiś dobry kurs w sieci i lub książkę do nauki C# w języku polskim?”
• „ (…) Czy język C# jest dobry na początek nauki programowania? (…) Od czego zacząć naukę C#?”
• „Jak Pan zaczynał naukę C# i .NET? (…) Jakie książki lub dobre materiały do nauki w internecie (najlepiej po polsku) ?”
• „Czy jeśli to mój pierwszy język (znam minimalne podstawy XXX i YYY) to warto się brać właśnie za C#?”

Niestety od razu zaznaczę, żadna sugestia typu: „Przeczytaj TO i wystarczy” nie padnie tutaj, więc jeśli ktoś szuka panaceum na tego typu problem (niemal, że egzystencjalny) niech zakończy czytanie już tutaj!

Ostrzegałem, więc mam nadzieję, że zostali już tylko Ci, co chcą przeczytać moje dalsze wynurzenia na ten temat.

Przyznam, że trudno mi jednoznacznie polecić jakiś konkretny utwór, który ułatwi naukę jakiegoś konkretnego języka programowania, dlaczego? Zwykle jest to sprawa bardzo indywidualna, stan wiedzy i doświadczenia niemal każdego jest odmienny, więc każdy ma trochę inne potrzeby. Fakt, że ktoś wcześniej uczył się np. Pascal’a (Delphi), PHP, C++ wydaje mi się mało znaczący. Oczywiście, jeśli ktoś jeszcze nie zna żadnego języka programowania, musi wybrać lekturę, która będzie wskazywała „po co to (programowanie) w ogóle jest i jak to ugryźć”, niestety takiej książki do C# nie znam. Niezależnie jednak od wcześniej znanego języka, znaczenie ma fakt, jakie zagadnienia dana osoba rozwiązywała w danym języku programowania. Prosty przykład: osoba, która do tej pory koncentrowała się na pisaniu aplikacji konsolowych, będzie musiała włożyć sporo pracy, by zająć się programowaniem serwisów internetowych (nieważne w jakim języku), bo jest potrzebna inna wiedza, o innych technologiach. Należy więc sobie odpowiedzieć na podstawowe pytanie: „Co mi jest potrzebne?”. Dopiero na podstawie udzielonej odpowiedzi można szukać lektury, która nie tylko nauczy języka (narzędzia) ale i udzieli odpowiedzi na inne pytania związane z technologiami. Kolejnym istotnym aspektem jest fakt, czy dana osoba ma umiejętność programowania i myślenia obiektowego, gdyż jest to element, który może okazać się trudny do zrozumienia przy nauce C#, nie mając wcześniej tego typu podstaw.

Jak ja zaczynałem?

Może jednak dosyć już powyższego „ble, ble”, spróbuję opowiedzieć jak ja zaczynałem. Ech co to były za czasy… Popularnymi komputerami były wtedy takie jak Commodore C64 oraz Atari (chyba 65), więc w zasadzie królował wtedy język BASIC (przynajmniej tak to wyglądało w przypadku rozwiązań nieprofesjonalnych). Rodzice kupili mi wtedy książkę pod krótkim tytułem: „Przygody z komputerem i bez komputera: programowanie w języku BASIC dla najmłodszych – od 5 lat, dla najstarszych do 105 lat, oraz wszystkich, którym wydaje się to trudne”, autor: Roman Poznański, wydawca: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, data: 1991). Ech co to była za książka! O zawartości mówi już sam tytuł, ale co ciekawe, nie trzeba było mieć komputera, żeby pewne zabawy w programowanie wykonać… Chyba żadna książka informatyczna, którą od tamtej pory przeczytałem, nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Później już się potoczyło: pisanie w języku AMOS (odmiana BASIC’a) na komputer Amiga, używanie QBASIC na PeCecie (blaszaku). Później nauka Pascala: High Speed Pascal (na Amidze) i Turbo Pascal (na blaszaku). Pascal okazał się dla mnie pewnym przeskokiem, odejściem od języka skryptowego (a w zasadzie do takich należy zaliczyć ówczesne języki typu BASIC) i przejściem na język proceduralny. Jedno trzeba przyznać, że Pascal dobrze uczy programować (pewnie dlatego nadal są wykładowcy, którzy od niego zaczynają), choć dzisiaj według mnie do nauki lepsza jest ADA. Oczywiście (dla mnie) kolejnym krokiem musiał być język C lub C++, niewątpliwe jest to kolejny odmienny sposób programowania, który nauczył jeszcze jednego spojrzenia… Później już się potoczyło, w krótkim czasie poznawałem kolejne języki: PHP, Perl, ADA, Java i oczywiście C#! W tym miejscu nie jestem pewien czy wymieniłem tutaj wszystkie, które poznałem, ale to nieistotne! W pewnym momencie okazuje się, że nauka każdego kolejnego to kwestia kilku godzin lub dni. Oczywiście w zależności od tego, co rozumiemy przez pojęcie: „znać język”.

Może jednak dość już tych wynurzeń i zastanówmy się, jakie są wnioski z przytoczonej opowieści:

• Jaki powinien być pierwszy język, który należy poznać? Zacznij od dobrego poznania języka ojczystego i angielskiego, abyś mógł szukać informacji i czytać książki.
• Jaki powinien być pierwszy język do tworzenia oprogramowania? Nie ważne jaki, ważne, żeby na jego podstawie zrozumieć, na czym polega to „programowanie”.
• Jakie książki zapamiętałem z tego okresu? Niewiele, czytałem dużo. Oprócz tej wspomnianej pierwszej książki zapamiętałem książki w żółtych okładkach dla Turbo Pascala i Borland C++ (chociaż dziś nawet pełnych tytułów nie pamiętam, a tylko popularną kiedyś „żółtą okładkę”). Pamiętam, że z dużym zniesmaczeniem wspominam książkę do Visual Studio 6 (Poznaj Visual C++ 6, autorzy: Jon Bates, Tim Tompkins, ISBN: 83-7158-190-4, Wydawnictwo Mikom), którą mi polecili na uczelni. Za dużo w niej było informacji o narzędziu (czyli Visual Studio). Zawierała dużo „klikologii” i mało odpowiedzi na pytania typu „dlaczego” (przynajmniej tak ją zapamiętałem). Od tej chwili unikam tego typu książek. Pamiętam za to książkę „Thinking in Java”, której czytałem tylko fragmenty, wyróżniało ją pokazywanie bardzo ciekawych przykładów w kontekście programowania w języku Java.
• Jeżeli nie pamiętam książek, to z czego się uczyłem? Przede wszystkim uczyłem się z jakichś kursów, samouczków (tutoriali) pobieranych z internetu lub z gotowych przykładów, które gdzieś znalazłem. Dużo czytałem gazet o tematyce informatycznej (w których wtedy można było znaleźć przykładowe programy itp…).

Jest język, który warto poznać przed językiem C#, jest to język angielski!

Przejdźmy jednak do meritum, czyli języka C# i platformy .NET. Ponieważ, w moim przypadku C# był już którymś z kolei językiem, dlatego ja zacząłem od przeczytania prostej książeczki, która wpadła mi w ręce: „C# Pocket Reference”. Były w niej omówione podstawy związane z tym językiem. Polskojęzycznej literatury na temat C# wtedy nie było, a ta w prostych żołnierskich słowach wyjaśniła mi jak „konstruować zdania w tym języku”. Książeczkę tą mogę polecić tym wszystkim, którzy wiedzą już co to jest to „programowanie”, jak obsługiwać narzędzia typu RAD i tylko potrzebują się nauczyć mówić w języku C#. Jeżeli podstawy już znamy, ciekawą pozycją jest: „C# księga przykładów” (Autor: Allen Jones, Wydawnictwo: A.P.N. Promise, 2006, ISBN: 83-88440-69-1), gdzie zaprezentowanych jest wiele różnych problemów, a następnie podane są przykładowe ich rozwiązania. W ten sposób można wyjść poza ramy samego języka i dowiedzieć się co to ten cały .NET. Kolejną pozycją godną przeczytania może być książka pod tytułem „C#. Wzorce projektowe”. Książka w ciekawy sposób wprowadza w świat wzorców projektowych. Z pewnością nie jest ona skierowana do początkujących programistów, ale dzięki niej można sobie ukształtować myślenie w taki sposób, by osiągnąć rozwiązanie problemu programistycznego właśnie poprzez użycie odpowiedniego wzorca. Można również sięgnąć do książki: „Microsoft Visual C# Księga Eksperta” (Autor: Kevin Hoffman, Wydawnictwa Helion), choć książka budzi u mnie mieszane uczucia (masa informacji, ale wszystko „na chybcika”, często bez odpowiadania poco? i dlaczego?).

Jak jeszcze się uczyć? Warto tutaj poruszyć jeszcze pewne kwestie.

Certyfikaty programistyczne

Pierwszą są certyfikaty. Teraz już nie mal, że słyszę pytanie: „ale co one mi dają?”, „czy ktoś na nie zwraca uwagę?”. Przyznam, że nie zamierzam się tutaj rozwodzić nad tymi zagadnieniami, robili to już inni (tutaj i tutaj). Ja chciałbym zwrócić uwagę na sam fakt przygotowania się do nich. Sam przygotowywałem się już do kilku i muszę przyznać, że dzięki moim przygotowaniom moja wiedza stała się bardziej uporządkowaną i poukładana. Pytanie jest, jak się do nich przygotować? Wydaje mi się, że najlepiej wykonując wiele ćwiczeń i wspierając się odpowiednimi źródłami. Najpopularniejszymi źródłami są chyba tzw. „Training Kit’y”, które krok po kroku omawiają cały zakres wiedzy, którą należy posiąść, by podejść do egzaminu. Niestety, każdy Training Kit, to książka z ok. 1000 stronami informacji, której nie da się przeczytać i zrozumieć w krótkim czasie. Ma to szczególne znaczenie zwłaszcza dla osoby, która już dysponuje pewną wiedzą i przede wszystkim doświadczeniem, ale potrzebuje jeszcze raz rzucić okiem na wszystkie zagadnienia. Tutaj doskonale sprawdzają się materiały opublikowane w Internecie i przygotowane przez aktywnych członków społeczności .NET. Warto tutaj polecić blog członków grupy .NET: eastgroup.pl działającej przy Wydziale Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Zrobili oni na prawdę kupę dobrej roboty i przygotowali już opracowania kompletu zagadnień na następujące egzaminy:

• 70-536: Microsoft .NET Framework – Application Development Foundation
• 70-562: Microsoft .NET Framework 3.5, ASP.NET Application Development
• 70-503: Microsoft .NET Framework 3.5 – Windows Communication Foundation

Warto również zajrzeć do wpisu: „WPF – Podsumowanie wpisów dot. przygotowań do gzaminu 70-502” oraz zawartych w nim linków do artykułów przygotowanych przez Pawła Łukasika.

Wspomniane tutaj materiały polecam przeczytać nawet tym, którzy nie chcą zdawać egzaminu. Należy jednak pamiętać, że ich przeczytanie nie gwarantuje zdanego egzaminy! Do odpowiedniego przygotowania należy jeszcze włożyć sporo praktycznej pracy. Na pewno jednak te materiały, są doskonałym podsumowaniem.

Nauka nie przez czytanie

Drugą kwestią, którą chciałbym poruszyć, to nauka nie przez czytanie. Przypomnijmy sobie tutaj lekcje w szkole. Przychodził nauczyciel i po kolei omawiał wszystkie potrzebne zagadnienia, taka nauka jest łatwiejsza i chyba przyjemniejsza. W tym momencie ktoś mógłby mi zarzuć, że pewnie namawiam kogoś, na pójście na kosztowne szkolenie. Nic bardziej mylnego, chciałbym zwrócić uwagę na grupy pasjonatów, które organizują się, spotykają się i wymieniają między sobą wiedzą:

• można zapisać się do jednej z grup na http://ms-groups.pl lub
• brać udział w spotkaniach na VirtualStudy.

Gdzie jeszcze szukać informacji?

W ramach odpowiedzi na postawione pytanie, zachęcam do odwiedzenia portali branżowych (ukierunkowanych na C# i .NET):

• http://www.codeguru.pl – portal programistów .NET,
• http://dotnetomaniak.pl/ – taki wykop tylko, że dla artykułów poświęconych .NET i programowaniu,
• http://4programmers.net/C_sharp – portal dla programistów (w tym również .NET),
• http://www.centrumxp.pl/dotNET/ – dział poświęcony .NET na stronie dot. rozwiązań opartych o produkty Microsoft, jest tu m.in. kurs C# (trudno ocenić mi jego jakość, bo nie czytałem),
• http://msdn.microsoft.com/pl-pl/aa702903.aspx – czyli MSDN po polsku.

W portalach ogólnych dotyczących programowania:

• http://www.develway.pl/ – wykop dla wiadomości dotyczących IT (w tym również programowania)
• http://devpytania.pl/ i http://9fingers.pl/ – serwisy pytań i odpowiedzi (Q&A) dla programistów

Jeszcze inne linki można znaleźć na blogu Polishwords w artykule: „Polskie strony o programowaniu w C#”

Warto odwiedzać również zagraniczne strony:

• http://www.codeproject.com/ ,
• http://www.c-sharpcorner.com/ ,

które są składnicą artykułów i przykładów dotyczących C# i .NET.

Można również czytać mojego bloga ;) lub inne wyszczególnione np. w post’cie: http://maciej-progtech.blogspot.com/2009/07/blog-c-net-czyli-moj-mini-przewodnik-po.html – ale należy to traktować raczej jako rozszerzanie wiedzy niż dobre miejsce na naukę od zera. Można również sięgnąć po jakiś agregator blogów dotyczących C#, np. http://dotnetblogs.pl/ lub http://dotnetnews.pl/.

Na koniec…

Nie wiem czy coś pomogłem (mam nadzieję, że nie zanudziłem), pozostaje mi życzyć wszystkim zainteresowanym powodzenia!

Autor: Maciej Zbrzezny (http://maciej-progtech.blogspot.com/) 

Dla projektantów wersji DB2 9.7 głównym priorytetem było obniżenie kosztów użytkowania bazy danych, zapewnienie maksymalnego
bezpieczeństwa i niezawodności oraz maksymalne ułatwienie wykonywanych czynności administracyjnych. Wprowadzając nowe funkcjonalności, pamiętali również o programistach, tworzących aplikacje bazodanowe. W artykule zestawiliśmy wybrane funkcjonalności, które pojawiły się w wersji 9.7.

Kompresja indeksów i tabel tymczasowych

Mechanizmy kompresji tabel wprowadzone w wersji 9.1 zawsze były bardzo mocną stroną DB2. W ciągu ostatniego roku ponad 100 klientów SAP na świecie zdecydowało się zmigrować bazę na DB2 głównie ze względu na tę funkcjonalność. Mniejsza baza jest szybszą bazą, szybciej wykonuje się backup, a mniej zajętego miejsca na dysku oznacza mniejsze koszty. W wersji 9.5 wprowadzono mechanizmy
automatycznej kompresji pozwalające na kompresję ładowanych danych bez konieczności reorganizacji danych. W 9.7 kompresję tabel
uzupełniono o kompresję indeksów, obiektów BLOB i dokumentów XML oraz o automatyczną kompresję obiektów tymczasowych. Zmieniono także format zapisu do dziennika transakcji, tak by informacja o operacjach na skompresowanych obiektach mogła być wykorzystana
przez mechanizmy replikacji. Więcej na temat kompresji dowiesz się w artykule Kompresja w DB2.

Język PL/SQL

Zalety procedur składowanych i funkcji zdefiniowanych przez użytkownika sprawiają, że wiele działających dziś systemów opiera część
logiki aplikacji na kodzie proceduralnym baz danych. Jednak brak jednolitego standardu sprawił, że producenci serwerów danych rozwijali przez lata własne implementacje języków. Podczas gdy środowiska deweloperskie związane z bazą DB2 mogły korzystać z języka SQL PL, programiści serwera danych Oracle DB opierali swój kod na PL/SQL. Konieczność przepisywania linii kodu do nowego dialektu stawała się często długotrwałym elementem procesów migracyjnych. Mając to na uwadze, w ramach DB2 9.7 udostępniono progra-
mistom Oracle DB obsługę języka PL/SQL. Należy podkreślić, iż kod stworzony w tym języku nie jest konwertowany do języka SQL PL.
Jest on bowiem traktowany w sposób równorzędny i bezpośrednio kompilowany do kodu wykonawczego DB2. Wraz z obsługą składni DB2 zapewnia również możliwość debugowania i profilowania kodu PL/SQL. A dzięki udostępnieniu nowych typów danych oraz modułów procedur składowanych i funkcji (np. DBMS_OUTPUT) przepisywanie kodu staje się wyjątkiem, a nie regułą procesu migracyjnego.

Udoskonalony menadżer obciążenia

Większość dostępnych na rynku baz danych równomiernie przydziela zasoby poszczególnym sesjom aplikacji. W sytuacji, w której na jednej bazie danych pracuje wielu użytkowników o różnej charakterystyce przetwarzania (np. raportowanie miesięczne, krótkie raporty operacyjne, operacje online), równomierny przydział zasobów może nie od-
zwierciedlać priorytetów biznesowych. Udoskonalony w wersji DB2 9.7 menadżer obciążenia (ang. workload manager) pozwala w łatwy
sposób kontrolować moc maszyny przydzielaną poszczególnym zadaniom. W DB2 9.7 wprowadzono koncepcję starzenia się przetwarza-
nia. Wykonywana instrukcja SQL (bądź sesja) po przekroczeniu określonych progów (np. czasu wykorzystanego procesora) może być przeniesiona do innej klasy przetwarzania, o zupełnie innych priorytetach wykorzystania zasobów sprzętowych. Dzięki takiemu podejściu baza danych może automatycznie zlokalizować bardzo obciążające zapyta-nia i podjąć stosowne akcje (np. zmniejszyć priorytet bądź zakończyć zadanie), tak by zagwarantować określoną wydajność dla najważniejszych zadań. W DB2 9.7 można śledzić ilość czytanych wierszy, czas wykorzystanego procesora, łączny czas przetwarzania czy miejsce wykorzystane w obszarze tymczasowym. Menadżer obciążenia DB2 może na starcie traktować wszystkie sesje jako równoważne i podejmować określone akcje w wyniku śledzenia aktywności. Istnieje także możliwość podejmowania określonych akcji jeszcze przed uruchomieniem zapytania. DB2 może wyznaczyć koszt danej operacji i zależnie od kosztu umieścić zadanie w określonej klasie przetwarzania bądź zabronić wykonania danej operacji. Taka funkcjonalność może być szczególnie przydatna w dużych systemach hurtowni danych, w których użytkownicy końcowi mogą wygenerować zapytania doprowadzające do zatkania się systemu (np. złączenie dwóch terabajtowych tabel bez warunku ograniczającego). Mechanizmy zarządzania obciążeniem w DB2 pozwalają wprowadzić pełną kontrolę nad zachowaniem się bazy w takich sytuacjach. Menadżer obciążenia jest wbudowany w jądro DB2 9.7 i jest zintegrowany menadżerem obciążenia systemu operacyjnego Linux oraz AIX. Więcej na temat tego mechanizmu dowiesz się w artykule Mechanizm zarządzania obciążeniem w
DB2

Inlining obiektów BLOB i XML

Duże obiekty, takie jak dane typu BLOB, CLOB, w DB2 standardowo przechowywane są poza stronami z danymi. W ich obrębie przechowy-
wany jest jedynie znacznik wskazujący na faktyczne położenie obiektu. Takie podejście jest optymalne do dużych obiektów. Czasami jednak w praktyce do pól typu BLOB, CLOB wstawiane są dane nieznacznych rozmiarów i wtedy dużo rozsądniej umieścić je razem z pozostałymi danymi. Taka metoda przechowywania obiektów określana jest jako inline-ing. Wersja 9.7 pozwala określić próg inline-ingu. Obiekty mniejsze od założonego rozmiaru będą przechowywane na stronach razem z danymi. Po przekroczeniu
zadeklarowanego progu (np. w wyniku aktualizacji danych) obiekt jest automatycznie przenoszony do dedykowanego obszaru tabel. Takie podejście można stosować nie tylko w przypadku obiektów typu BLOB, CLOB, ale także dokumentów XML. Inline-ing pozwala na znaczne przyspieszenie aplikacji w przypadku dużych obiektów o małym rozmiarze. Pozwala także skorzystać z mechanizmów kompresji w odniesieniu do BLOB-ów i dokumentów XML.

Koncentrator wyrażeń

Bardzo dobrym nawykiem programowania jest wykorzystywanie w zapytaniach SQL tzw. znaczników parametrów (ang. parameter marker). By wstawić określoną liczbę rekordów, dużo lepiej jest przygotować jedną generyczną instrukcję, w której zamiast wartości podaje się
znak pytajnika. Instrukcję taką należy skompilować (PREPARE) i dopiero podczas wykonywania podawać określone wartości (EXECUTE
… USING). Takie podejście bardzo korzystnie wpływa na wydajność, ponieważ wielokrotne wykonywanie instrukcji z różnymi wartościami wymaga tylko jednokrotnej kompilacji zapytania. We wcześniejszych wersjach DB2 korzystanie z tego mechanizmu wymagało odpowiedniego napisania aplikacji. DB2 9.7 automatycznie rozpoznaje podobne do siebie instrukcje SQL i wewnętrznie kompiluje jawnie podane wartości do postaci z wykorzystaniem znaczników parametrów (ang. statement concentrator).

Odczyt bez blokad

DB2 9.7 wprowadza nowy poziom izolacji Currently Committed, który powinien znacznie ułatwić przenoszenie aplikacji pracujących z bazą Oracle. Zapytania wykonane w tym poziomie izolacji nie są wstrzymywane na blokadach, nawet w sytuacji, gdy inna sesja przetwarza dany rekord na wyłączność. Jeśli rekord został zmodyfikowany, ale jeszcze nie zatwierdzono zmian, wtedy zapytanie wykonujące się w poziomie izolacji Currently Committed automatycznie sięgnie do dziennika transakcji, by pobrać zatwierdzoną wartość sprzed modyfikacji. Poziom Currently Committed nie wymaga jawnej deklaracji i jest domyślnie realizowany dla wszystkich zapytań Cursor Stability wykonywanych z intencją odczytu. Więcej na temat współbieżności dostępu do danych przedstawiliśmy w artykule Poziomy izolacji w DB2.

Proste odzyskiwanie przestrzeni

W DB2 9.7 zmieniono wewnętrzny format obszarów tabel, tak by umożliwić łatwe odzyskiwanie miejsca na dysku. Jeśli na skutek reor-
ganizacji danych, kompresji istniejących rekordów, bądź po prostu w wyniku usunięcia części danych w obszarze tabel zostało zwolnione miejsce, wtedy jednym poleceniem ALTER TABLESPACE REDUCE miejsce to może być zwrócone do systemu plików. W instrukcji zmieniającej obszar tabel można podać określony rozmiar, o który mają być zmniejszone pliki bazy danych, ale można także wymusić maksymalne możliwe pomniejszenie. Zmniejszanie plików bazy danych może być wykonywane w trakcie pracy bazy danych (operacja online) i może być realizowane zarówno na przestrzeniach Database Managed Space (DMS), jak i Automatic Storage. Nowy format obszarów tabel pozwala także na proste odzyskiwanie przestrzeni z pustych bloków MDC (Multidimesional Clustering) bez konieczności reorganizacji tabeli.

Przenoszenie tabel w trybie on-line

Czasami administratorzy stoją przed koniecznością eksportu danych do plików tekstowych oraz powtórnego załadowania ich do bazy. Taka operacja może być wymuszona w sytuacji, w której muszą być zmienione określone własności obszarów tabel, np. rozmiar strony. W DB2 9.7 wprowadzone zostały specjalne procedury składowane umożliwiające przeniesienie tabel do nowych obszarów, z gwarancją ciągłego dostępu użytkowników do danych (tryb online). Ta czynność administracyjna została w pełni zautomatyzowana, odciążając administratorów od konieczności ręcznej migracji danych.

Przenoszalne przestrzenie tabel

O ile przeniesienie jednej tabeli do nowej bazy nie jest zadaniem specjalnie trudnym, o tyle przeniesienie całej przestrzeni tabel, obejmującej tysiące obiektów, może być już operacją uciążliwą. Serwer DB2 zapewnia w tym zakresie narzędzia: db2look do generowania plików DDL ze strukturą obiektów oraz db2move do eksportowania danych do plików i ich ładowania do bazy. Wykorzystanie tych narzędzi wymaga przygotowania nowych przestrzeni tabel, przypisania im odpowiednich kontenerów, a także kontrolowania procesów eksportu i importu danych. Wersja 9.7 przynosi w tym zakresie znaczące usprawnienie. Wbudowany mechanizm przenoszalnych przestrzeni tabel (ang. transportable tablespaces) pozwala na migracje całej przestrzeni tabel do nowej bazy i automatyczne dowiązanie jej kontenerów. Dzięki temu skraca się czas migracji i przygotowania nowych środowisk.

Zmiana metody zarządzania obszarem tabel

Podczas tworzenia obszaru tabel administrator musi zdecydować się, czy obszar będzie zarządzany automatycznie przez bazę danych (Automatic Storage), czy przez administratora (DMS). Obydwa rodzaje obszarów tabel dają możliwość automatycznego powiększania plików. Główną różnicą pomiędzy tymi obszarami tabel jest to, że w przypadku Automatic Storage baza samoczynnie dobiera nazwy, położenie oraz wielkość plików. W obszarach typu DMS administrator ma pełną kontrolę nad tymi elementami. We wcześniejszych wersjach DB2 konwersja jednego obszaru w drugi wymagała utworzenia nowego obszaru tabel i powtórnego załadowania danymi. DB2 9.7 udostępnia mechanizmy, które pozwolą taką konwersję wykonać w locie przy pracującej bazie danych.

Narzędzia do zarządzania cyklem życia informacji – Optim

Wraz z wersją DB2 9.7 IBM wprowadził na rynek rodzinę narzędzi Optim do zarządzania cyklem życia informacji. IBM Optim Database Administrator 2.2 jest środowiskiem, które pozwala z jednego miejsca zarządzać wieloma zdalnymi instancjami baz danych. Narzędzie
znacząco zwiększa produktywność administratorów, np.: poprzez automatyczne wykrywanie powiązań pomiędzy obiektami, przygoto-
wanie skryptów dla zadanych zmian. IBM Optim Development Studio 2.2 stanowi środowisko deweloperskie dla programistów SQL i Java. Umożliwia nie tylko tworzenie skryptów SQL/XML i XQuery, ale również tworzenie funkcji zdefiniowanych przez użytkownika oraz
procedur SQL PL, PL/SQL i Java, a także ich profilowanie i debugowanie. Narzędzie w prostych krokach pozwala przygotować usługi sieciowe bez konieczności programowania aplikacji: od stworzenia zapytań SQL na testowaniu wdrożonej na serwer aplikacyjny usługi skończywszy. Dodatkowo programiści Javy mogą skorzystać z API IBM pureQuery. Umożliwia ono mapowanie tabel relacyjnych do obiektów, z zachowaniem wysokiej wydajności. Dzięki zamienianiu literałów znacznikami parametrów, określeniu dozwolonych zapytań, a nawet konwersji na statyczny kod maksymalnie ograniczone są możliwości ataków bazodanowych. Na dodatkową optymalizację instrukcji SQL, zapisanych w skryptach bądź zagnieżdżonych w obiektach języka Java, pozwala z kolei IBM Optim queryTuner. Analizując środowisko oraz plany poszczególnych zapytań, narzędzie pozwala wychwycić nieoptymalne zapytania i zmodyfikować je do wydajnej postaci. Dzię-
ki oparciu produktów rodziny Optim na platformie Eclipse 3.4 możliwa jest integracja środowisk dla administratorów baz danych i zespołów deweloperskich (wykorzystujących także narzędzia rodziny Rational). Dodatkowe wsparcie dla pracy grupowej zapewnia również zestaw wtyczek dla systemów zarządzania wersją.

Niejawna konwersja typów

Podobnie do klasycznych języków programowania, DB2 wymuszała na programistach używania jawnej konwersji typów w ramach zapytań SQL. Jednak olbrzymi rozwój języków dynamicznych, takich jak: PHP, Ruby czy Groovy, sprawił, iż programiści zaczęli coraz częściej wykorzystywać słabą konwersję typów w ramach aplikacji. IBM, dostrzegając ten trend, wprowadził w wersji DB2 9.7 niejawną kon-
wersję typów. Obejmuje ona swoim zakresem konwersje pomiędzy typami numerycznymi oraz typami czasowymi a łańcuchami znaków.
Zmiana typów dotyczy nie tylko operacji przypisania czy porównania wartości, ale obejmuje również większość standardowych funkcji SQL (np. konkatenacje). Co ważne, konwersja odbywa się na typ zmiennej znajdującej się po lewej stronie operatora, dzięki temu programista ma pełną kontrolę nad kodem. Jednocześnie czas przygotowania nowych zapytań ulega skróceniu.

Ewolucja schematów i rewalidacja obiektów

Ciągły rozwój aplikacji wymusza na projektantach systemów bazodanowych modyfikacje struktury pojedynczych obiektów bądź całych schematów. Zależności pomiędzy obiektami często wymuszały wykonanie takich operacji w ściśle określony sposób. W ramach DB2 9.7 udostępniono mechanizm automatycznej rewalidacji obiektów zależnych. Dzięki temu możliwe jest w jednym kroku usunięcie obiektu i zastąpienie go nowym. Dzięki instrukcji CREATE OR REPLACE taką czynność można wykonać dla funkcji, procedur, widoków oraz aliasów. Z kolei polecenie ALTER wzbogaciło się o zmianę nazwy i typu (w ramach dostępnych konwersji) kolumny oraz o możliwość jej usunięcia w trybie online. Sprawia to, że zarówno codzienne prace administratorów, jak i procesy migracji do nowych wersji aplikacji są dużo bardziej wydajne.

DB2 9.7 już certyfikowana dla SAP

DB2 przechodzi zestaw rygorystycznych testów na zgodność z systemami SAP (ERP, BI) jeszcze przed oficjalną premierą. Zaangażowa-
nie inżynierów SAP w proces projektowania i testowania DB2 praktycznie eliminuje ryzyko przejścia na nową wersję. Nowe wersje DB2
standardowo dostępne są do wykorzystania z SAP-em w przeciągu 4 do 8 tygodni, co pozwala bardzo szybko skorzystać z nowych tech-
nologii. Tak było w przypadku wersji DB2 8.2, 9.1, 9.5. Wersja 9.7 nie jest tutaj wyjątkiem – posiada już certyfikat na zgodność z systemami SAP! Najwyższy poziom integracji DB2 i SAP, a także dużo niższe koszty utrzymania czynią DB2 bardzo atrakcyjną nie tylko w przypadku instalacji nowych systemów,ale także dla klientów posiadających już inne bazy danych. W ciągu ostatniego roku ponad 100
dużych klinetów SAP na świecie zmigrowało swoją bazę do DB2. Proces migracji należy do stosunkowo prostych i jest bardzo dobrze
definiowany. Cennym źródłem informacji w tym zakresie może być bezpłatna książka DB2 Optimization Techniques for SAP Database Migration And Unicode Conversion, dostępna na stronach http://www.redbooks.ibm.com (klucz do wyszukania: SG24 – 7774 – 00).

Testowanie jakości oprogramowania

Testowanie jest kontrolą jakości oprogramowania na każdym etapie jego powstawania. Celem tego procesu jest badanie poprawności aplikacji oraz wczesne wykrycie ewentualnych błędów, co ma bezpośrednie przełożenie na koszty. Tylko wczesne wykrycie błędów jest w stanie zapewnić najmniejsze koszty ich naprawy. W poniższym artykule omówione zostały podstawowe rodzaje testów. Ponadto przedstawiony został proces wdrożenia systemu testowania, który jest niewątpliwie istotnym elementem funkcjonowania firmy.

Na przestrzeni lat możemy obserwować upadek projektów, lub całych firm, które nie potrafią dostosować się do wymagań rynku. Dostarczają one niesprawne oprogramowanie o niskiej jakości, przez co nie są w stanie zarządzać procesem jego wytwarzania z należytą starannością.

Trochę historii

4 czerwca 1996 roku bezzałogowa rakieta kosmiczna Ariane 5 eksplodowała po czterdziestu sekundach lotu, zamieniając w popiół 7 miliardów dolarów wydane przez 10 lat na jej budowę oraz ładunek, który był wart 500 milionów dolarów. Po dwóch tygodniach zespół badający przyczyny katastrofy przedstawił raport: okazało się, że źródłem katastrofy był prosty błąd w oprogramowaniu, związany z niepoprawną konwersją liczby zmiennoprzecinkowej na liczbę całkowitą.

W 1997 roku firma Mercedes-Benz, znana z produkcji dużych, luksusowych samochodów, wypuściła na rynek swój pierwszy „mały” model – Mercedesa klasy A. Samochód przyciągnął uwagę mediów, zwłaszcza, gdy okazało się, że przeprowadzone testy bezpieczeństwa jazdy nowego produktu Mercedesa wypadły bardzo niezadowalająco. Okazało się, że samochód przewraca się podczas „testu łosia”, polegającego na wykonaniu gwałtownego skrętu najpierw w jedną, a potem w drugą stronę. Firma od razu zabrała się za usuwanie usterek – jedynym elementem, który wymagał poprawienia było oprogramowanie komputera sterującego systemem amortyzatorów.

Wnioski

Testowanie pełni priorytetową rolę na każdym etapie powstawania oprogramowania. Celem tego procesu jest badanie poprawności aplikacji oraz wczesne wykrycie ewentualnych błędów. Wszystkie zabiegi, jakie poczynimy w kierunku poprawy jakości oprogramowania, mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia błędu po przekazaniu produktu do klienta.

Ma to bezpośrednie przełożenie na koszty. Koszty (czas i pieniądze) obsługi błędu wykrytego podczas kolejnych etapów produkcji zwiększa się nawet dziesiątki razy wraz z upływem czasu. Błąd wykryty w fazie definiowania projektu prawie nic nie kosztuje. Zazwyczaj można go usunąć w kilkanaście minut, co przekłada się, co najwyżej na kilka dodatkowych dolarów.

Inaczej jest, kiedy błąd zostanie ujawniony już w systemie produkcyjnym, który realizuje konkretne procesy biznesowe. Wystąpienie takiej sytuacji nierzadko może prowadzić do dramatu, który zapoczątkuje ciąg zdarzeń spychających firmę wprost do bankructwa. Testowanie oprogramowania – rodzaje testów Oprogramowanie testuje się na wiele różnych sposobów. Wybór metody, zakresu i przypadków testowych zależy od potrzeb konkretnej firmy. Na potrzeby wykonywanych testów zespół testerów opracowuje przypadki testowe oraz dokumentację podtestową. Poniżej przedstawiamy wybrane rodzaje testów:

TESTY MANUALNE

Testy wykonywane ręcznie przez testera, który przechodzi przez interfejs użytkownika zgodnie z określoną sekwencją kroków:

• Testy integracyjne pozwalają sprawdzić jak współpracują ze sobą różne komponenty oprogramowania. Obecnie rzadko mamy do czynienia z monolitycznymi aplikacjami. Są one raczej tworzone modułowo, dlatego należy sprawdzić, czy wszystko razem działa poprawnie.

• Testy systemowe dotyczą działania aplikacji jako całości. Zazwyczaj na tym poziomie testujemy różnego rodzaju wymagania niefunkcjonalne, takie jak – szybkość działania, bezpieczeństwo, niezawodność, dobrą współpracę z innymi aplikacjami i sprzętem.

Testy dopasowane do aktualnego zapotrzebowania/przeznaczenia:

• Testy funkcjonalne – znane również jako testy czarnej skrzynki. Osoba testująca nie ma dostępu do informacji na temat budowy programu, który testuje. Wykonując testy nie opiera danych testowych na budowie wewnętrznej programu, lecz na założeniach funkcjonalnych, jakie powinien spełniać program zgodnie z dokumentacją.

• Testy regresyjne – mają na celu sprawdzenie wpływu nowych funkcjonalności na działanie systemu.

• Testy akceptacyjne z udziałem klienta – wykonywane w celu sprawdzenia, na ile oprogramowanie działa zgodnie z wymaganiami klienta.

• Testy dokumentacji, których celem jest wykrycie niespójności i niezgodności w dokumentacji analitycznej, technicznej oraz dokumentacji użytkownika, sporządzonej w ramach realizowanego projektu informatycznego.

• Testy użyteczności, których celem jest weryfikacja interfejsu użytkownika w zakresie przystępności, wygody, szybkości oraz zgodności z oczekiwaniami przyszłych użytkowników.

TESTY AUTOMATYCZNE

Testy automatyczne skutecznie przyspieszają proces tworzenia testów systemowych, ich wykonywanie oraz analizę, a tym samym pozwalają na wcześniejsze wykrycie i wyeliminowanie błędów w aplikacjach. Testy automatyczne wykonywane są w oparciu o wysokiej jakości oprogramowanie:

• LoadRunner, WinRunner

• Rational Functional Tester

• Borland® Silktest®

• narzędzia freeware (Apache JMeter, AppPerfect Test Studio itp.)

Tworzenie testów jest sztuką. Nie jest niczym nadzwyczajnym utworzyć taki test, który będzie łatwo przejść z wynikiem pozytywnym. Prawdziwym wyzwaniem jest utworzenie trudnego testu, precyzyjnie testującego wybraną funkcjonalność, w którym każde jej naruszenie będzie się kończyło negatywnym rezultatem. Warto pamiętać, że fakt przejścia z sukcesem przez nawet najpełniejszy zestaw testów nie gwarantuje, że oprogramowanie na pewno będzie działać zawsze poprawnie. Przed przystąpieniem do planowania i wykonania testów, ważne jest, aby skupić się na:

• Poznaniu architektury systemu. Na tym etapie będzie można wstępnie określić, na ile skomplikowany będzie proces testowania.

• Określeniu jakiego typu testy są potrzebne. Może być to związane zarówno z charakterystyką testowanego systemu, jak i z wymaganiami klienta, standardami zapewniania jakości przyjętymi w firmie.

• Weryfikacji testowalności systemu. Jest to istotne przy dużych, wielowarstwowych aplikacjach. Tester, aby móc skutecznie testować system, musi mieć dostęp do wszelkich potrzebnych mu danych. Takie podejście do procesu testowania pozwala na dokładne oszacowanie czasochłonności procesu testowania, a co za tym idzie – określenie dokładnych kosztów całego procesu.

Raz, a dobrze – z praktyki IT Kontrakt

Wdrożenie procesu testowania wydaje się trudnym zadaniem, a jego egzekwowanie i utrzymanie w opinii niektórych jest zadaniem niewykonalnym. IT Kontrakt udowadnia swoim klientom, że wcale tak nie jest. Priorytetem jest uświadomienie klientowi, iż bez centralnego punktu kontroli i przejrzystych, powtarzalnych metodyk bardzo trudno jest zapanować nad projektami testów i zapewnić wysoką jakość aplikacji w odpowiednim terminie przy ograniczonych zasobach.

IT Kontrakt w ramach outsourcingu usług testowych oferuje swoim Klientom:

• Wykonywanie testów automatycznych: funkcjonalnych, wydajnościowych, obciążeniowych i regresyjnych. Specjaliści IT Kontrakt wybierają narzędzia testowe, rodzaje wymaganych testów, opracowują skrypty testowe, wykonują testy oraz przeprowadzają analizę wyników testów i sporządzają raport potestowy.

• Automatyzację istniejącego środowiska testowego: nasz dedykowany zespół ekspertów automatyzuje istniejące już przypadki testowe.

• Zarządzanie i utrzymanie środowiska testowego: nasi specjaliści pomagają zarządzać, optymalizować i utrzymać istniejące repozytorium przypadków testowych, doradzają w wyborze narzędzia ułatwiającego zarządzenie środowiskiem testowym (HP Quality Center, JIRA).

• Zaawansowane automatyczne testy wydajnościowe i obciążeniowe.

• Konsulting ds. metodyki testowania – konsultanci IT Kontrakt doradzają klientom w procesie projektowania i tworzenia środowiska testowego, w wyborze narzędzi wspomagających testowanie, metodyki i rodzaju testów, sporządzają kosztorys automatyzacji testów, szkolą pracowników firmy w zakresie dalszej obsługi i zarządzania środowiskiem testowym.

Jednym z praktycznych przykładów owocnej współpracy pomiędzy IT Kontrakt, a jej klientem z sektora bankowego, jest prowadzenie oraz wykonywanie przez specjalistów IT Kontrakt testów systemów informatycznych, wspierających procesy i produkty bankowe oraz testów aplikacji. Proces testowania rozpoczął się od zdefiniowania przejrzystych i kompletnych wymagań stawianych oprogramowaniu, które zostało poddane kontroli. Kryteria te odzwierciedlały potrzeby przedsiębiorstwa, a ich określanie i zarządzanie nimi było zadaniem o kluczowym znaczeniu dla projektowania i sprawdzania aplikacji. Zespół IT Kontrakt w ramach współpracy wykonywał Testy Funkcjonalne, Testy Akceptacyjne oraz Testy Wydajnościowe. W obszarach objętych testami znajdowały się aplikacje BKL, CMN Call Center, SAS OpRisk Monitor, BKL oraz IBM WebSphere MQ.

Oczywiście temat testów, można zgłębiać nieustannie. Powyższy artykułu miał na celu wprowadzanie do świata możliwości testowania oraz przedstawienie tego ważnego zagadnienia w sposób możliwie praktyczny i przystępny.

Autor: Mirosław Dąbrowski
Źródło: Software Developer’s Journal (Testowanie oprogramowania)